Friesenleed
- Wo de Nordsee wellen trekken an den Strand
Wo de geelen Blomen blöh’n in ‘t gröne Land
Wo de Möwen schriegen hell in’n Stormgebruus
Dor is mine Heimat, dor bünn ick to Huus.
Wo de Möwen schriegen hell in’n Stormgebruus
Dor is mine Heimat, dor bünn ick to Huus. - Well’n un Wogen sungen dor min Weegenleed
Un de hogen Dieken kennt min Kinnerleed
Kennt ook all min sehnsucht, as ik wussen weer
In de Welt to fleegen, öber Land un Meer - Wull hett mi dat Leben all min Lengen stillt,
Hett mi allens geben, wat min Hart nu füllt.
Allens is verswunnen, wat mi quäl’un dreew
Heff dat glück ook funnen, doch de Sehnsucht bleew - Sehnsucht na min leewet, grönet Marschenland
Wo de geelen Blomen blöhn in’t gröne Land
Wo de Möwen schriegen Hell in’n Sturmgebruus
Dor is mine Heimat, dor bünn ick to Huus